biuro@ippmanagement.pl +48222198580 ippmanagement

decisionmakers.pl

Sekurytyzacja

Sekurytyzacja jest procesem łączenia w pule homogenicznych aktywów, będących zabezpieczeniem emisji płynnych papierów wartościowych, transferowanych z majątku inicjatora, za określonym wynagrodzeniem.
Podmiotami biorącymi udział w klasycznej sekurytyzacji są inicjator, podmiot dokonujący emisji oraz inwestorzy obejmujący papiery wartościowe.
W polskim systemie prawnym, brakuje definicji sekurytyzacji. Ustawodawca jedynie zawarł informacje o możliwościach zawarcia umów sprzedaży wierzytelności oraz subpartycypacji z funduszem sekurytyzacyjnym.
Definicja samego funuszu sekurytyzacyjnego znalazła się w art. 183 ustawy o funduszach inwestycyjnych (Dz.U. 2014.157), fundusz inwestycyjny zamknięty może być utworzony jako fundusz sekurytyzacyny dokonujący emisji certyfikatów inwestycyjnych w celu zgromadzenia środków na nabycie wierzytelności, w tym wierzytelności finansowych ze środków publicznych, lub praw do świadczeń z tytułu określonych płatności.
Fundusz jest tworzony i administrowany przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych (TFI).
Kontrolę nad działalnością TFI sprawuję Komisja Nadzoru Finansowego.
Fundusz sekurytyzacyjny może być utworzony jako standaryzowany fundusz sekurytyzacyjny, lub jako niestandaryzowany fundusz sekurytyzacyjny.
Standaryzowany fundusz sekurytyzacyjny jest tworzony jako fundusz z wydzielonymi subfunduszami. Subfundusze w ramach funduszu są tworzone z reguły pojedynczych puli wierzytelności lub praw i świadczeń otrzymanych przez inicjatora sekurytyzację z tytułu jednej puli wierzytelności. Konstrukcja ta związana jest z obostrzeniem ustawowym, które to nakazuje lokowanie co najmniej 75% wartości aktywów danego subfunduszu wyłącznie w jedną pulę wierzytelności lub prawa wszystkich świadczeń otrzymywanych przez inicjatora sekurytyzację z tytułu jednej puli wierzytelności. Obostrzenie to może być wyłączone tylko w przypadku, gdy inicjatorami sekurytyzację są banki krajowe lub instytucje kredytowe, wierzytelności wchodzące w skład wszystkich pul są jednolite rodzajowo oraz gdy umowy sprzedaży wierzytelności lub umowy subpartycypacji zostaną zarejestrowane w ciągu trzech miesięcy od rejestracji funduszu.
Niesteandaryzowany fundusz sekurytyzacyjny może być utworzony z odrębnymi subfunduszami ale nie musi.
Zgodnie z art. 188 ustawy o funduszach inwestycyjnych, fundusz sekurytyzacyjny może lokować aktywa wyłącznie w;
– dłużne papiery wartościowe
– jednoski uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego
-depozyty w bankach krajowych lub instytucjach kredytowych
-instrumentach rynku pieniężnego
-instrumenty pochodne

Zarządzanie aktywami funduszu sekurytyzacyjnego należy do TFI lub do serwisera.
Serwiserem jest zazwyczaj spółka windykacyjna posiadająca zezwolenie KNF na zarządzanie funduszem.